دولت ایالت واله و پالا در تاریخ 6 آوریل جشنی را برای جشن گرفتن آغاز ساخت اولین کارخانه بهره‌برداری تجاری تکنور در مالابا، شهری در جنوب شرقی ایالت پالا، برزیل، برگزار کرد. تکنور، یک فناوری نوآورانه، می‌تواند با استفاده از زیست‌توده به جای زغال‌سنگ متالورژیکی برای تولید آهن خام سبز و کاهش انتشار کربن تا 100٪، به صنعت آهن و فولاد در کربن‌زدایی کمک کند. از آهن خام می‌توان برای تولید فولاد استفاده کرد.
ظرفیت تولید سالانه چدن خام در کارخانه جدید در ابتدا به ۲۵۰۰۰۰ تن خواهد رسید و ممکن است در آینده به ۵۰۰۰۰۰ تن نیز برسد. قرار است این کارخانه در سال ۲۰۲۵ با سرمایه‌گذاری تخمینی حدود ۱.۶ میلیارد رئال به بهره‌برداری برسد.
ادواردو بارتولومئو، مدیر اجرایی واله، گفت: «ساخت کارخانه بهره‌برداری تجاری تکنوره گامی مهم در تحول صنعت معدن است. این امر به زنجیره فرآیند کمک می‌کند تا پایدارتر شود. پروژه تکنوره برای واله و منطقه‌ای که پروژه در آن واقع شده است، از اهمیت بالایی برخوردار است. این پروژه رقابت‌پذیری منطقه‌ای را بهبود می‌بخشد و به منطقه در دستیابی به توسعه پایدار کمک می‌کند.»
کارخانه شیمیایی تجاری تکنور در محل اصلی کارخانه چدن کرجاس در منطقه صنعتی مالابا واقع شده است. با توجه به پیشرفت پروژه و تحقیقات مهندسی، انتظار می‌رود ۲۰۰۰ شغل در دوره اوج پروژه در مرحله ساخت و ساز ایجاد شود و ۴۰۰ شغل مستقیم و غیرمستقیم ممکن است در مرحله بهره‌برداری ایجاد شود.
درباره فناوری تکنورد
کوره تکنور بسیار کوچکتر از کوره بلند سنتی است و طیف مواد اولیه آن می‌تواند بسیار گسترده باشد، از پودر سنگ آهن، سرباره فولادسازی گرفته تا لجن سد سنگ معدن.
از نظر سوخت، کوره تنوره می‌تواند از زیست‌توده کربنیزه شده مانند باگاس و اکالیپتوس استفاده کند. فناوری تکنوره، سوخت‌های خام را به قطعات فشرده (بلوک‌های کوچک فشرده) تبدیل می‌کند و سپس آنها را برای تولید آهن خام خام در کوره قرار می‌دهد. کوره‌های تکنوره همچنین می‌توانند از زغال سنگ متالورژیکی به عنوان سوخت استفاده کنند. از آنجایی که فناوری تکنوره برای اولین بار برای بهره‌برداری در مقیاس بزرگ استفاده می‌شود، از سوخت‌های فسیلی در بهره‌برداری اولیه کارخانه جدید برای ارزیابی عملکرد بهره‌برداری استفاده خواهد شد.
آقای لئوناردو کاپوتو، مدیرعامل تکنورِد، گفت: «ما به تدریج زغال سنگ را با زیست توده کربنیزه جایگزین خواهیم کرد تا به هدف استفاده ۱۰۰٪ از زیست توده برسیم.» انعطاف‌پذیری در انتخاب سوخت، هزینه‌های عملیاتی تکنورِد را در مقایسه با کوره‌های بلند سنتی تا ۱۵٪ کاهش می‌دهد.
فناوری Tecnored به مدت ۳۵ سال توسعه یافته است. این فناوری، پیوندهای کک‌سازی و پخت را در مراحل اولیه تولید فولاد حذف می‌کند، که هر دو مقدار زیادی گازهای گلخانه‌ای منتشر می‌کنند.
از آنجایی که استفاده از کوره تکنورد نیازی به کک‌سازی و پخت ندارد، سرمایه‌گذاری در کارخانه زینگانگ می‌تواند تا ۱۵٪ صرفه‌جویی در هزینه‌ها را به همراه داشته باشد. علاوه بر این، کارخانه تکنورد از نظر بهره‌وری انرژی خودکفا است و تمام گازهای تولید شده در فرآیند ذوب دوباره استفاده می‌شوند که بخشی از آن برای تولید همزمان برق و حرارت استفاده می‌شود. این گاز نه تنها می‌تواند به عنوان ماده اولیه در فرآیند ذوب، بلکه به عنوان محصول جانبی در صنعت سیمان نیز مورد استفاده قرار گیرد.
واله در حال حاضر یک کارخانه نمونه با ظرفیت اسمی سالانه 75000 تن در پیندامونیانگبا، سائوپائولو، برزیل دارد. این شرکت توسعه فنی را در این کارخانه انجام می‌دهد و امکان‌سنجی فنی و اقتصادی آن را آزمایش می‌کند.
کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای «اسکوپ III»
فعالیت تجاری کارخانه تکنور در مالابا نشان دهنده تلاش‌های واله برای ارائه راه‌حل‌های فنی به مشتریان کارخانه‌های فولاد است تا به آنها در کربن‌زدایی فرآیند تولیدشان کمک کند.
در سال ۲۰۲۰، واله هدف خود را کاهش ۱۵ درصدی انتشار خالص گازهای گلخانه‌ای در محدوده «سطح III» تا سال ۲۰۳۵ اعلام کرد که از این میزان، تا ۲۵ درصد از طریق سبد محصولات باکیفیت و طرح‌های فناوری نوآورانه از جمله ذوب آهن خام حاصل خواهد شد. در حال حاضر، ۹۴ درصد از انتشار گازهای گلخانه‌ای در محدوده «سطح III» واله، مربوط به صنعت فولاد است.
واله همچنین هدف دیگری برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای اعلام کرد، یعنی دستیابی به انتشار خالص صفر مستقیم و غیرمستقیم ("دامنه I" و "دامنه II") تا سال 2050. این شرکت 4 تا 6 میلیارد دلار آمریکا سرمایه‌گذاری خواهد کرد و منطقه جنگلی احیا شده و حفاظت شده را در برزیل 500000 هکتار افزایش خواهد داد. واله بیش از 40 سال است که در ایالت پالا فعالیت می‌کند. این شرکت همواره از موسسه حفاظت از تنوع زیستی چیکومندز (icmbio) برای حفاظت از شش منطقه حفاظت شده در منطقه کاراگاس، که "موزاییک کاراگاس" نامیده می‌شوند، حمایت کرده است. این مناطق در مجموع 800000 هکتار از جنگل‌های آمازون را پوشش می‌دهند که پنج برابر مساحت سائوپائولو و معادل ووهان در چین است.