اگرچه لکه ناشی از نگهداری مرطوب یا «زنگ سفید» به ندرت به توانایی محافظتی پوشش گالوانیزه آسیب می‌رساند، اما یک آفت زیبایی‌شناختی است که اجتناب از آن نسبتاً آسان است.

لکه‌های ناشی از نگهداری مرطوب زمانی رخ می‌دهند که مواد گالوانیزه تازه در معرض رطوبت مانند باران، شبنم یا میعان (رطوبت بالا) قرار می‌گیرند و در مکانی با جریان هوای محدود بر روی سطح باقی می‌مانند. این شرایط می‌تواند بر نحوه تشکیل پتینه محافظ تأثیر بگذارد.

معمولاً روی ابتدا با اکسیژن واکنش می‌دهد تا اکسید روی تشکیل دهد و سپس با رطوبت واکنش می‌دهد تا هیدروکسید روی تشکیل شود. با جریان هوای مناسب، هیدروکسید روی سپس به کربنات روی تبدیل می‌شود تا از روی محافظت کند و در نتیجه سرعت خوردگی آن را کاهش دهد. با این حال، اگر روی به هوای آزاد دسترسی نداشته باشد و در معرض رطوبت باقی بماند، هیدروکسید روی به جای آن به رشد خود ادامه می‌دهد و لکه‌های مرطوب ناشی از نگهداری را تشکیل می‌دهد.

زنگ سفید می‌تواند در طول هفته‌ها یا حتی یک شب، در صورت مناسب بودن شرایط، ایجاد شود. در محیط‌های ساحلی شدید، لکه‌های ناشی از نگهداری مرطوب همچنین می‌توانند در اثر رسوبات نمکی موجود در هوا که در طول شب رطوبت را جذب می‌کنند، ایجاد شوند.

برخی از فولادهای گالوانیزه می‌توانند نوعی لکه مرطوب ناشی از نگهداری در انبار ایجاد کنند که به عنوان "لکه‌های سیاه" شناخته می‌شود و به صورت لکه‌های تیره‌تر با یا بدون زنگ پودری سفید در اطراف آن ظاهر می‌شود. این نوع لکه مرطوب بیشتر در فولادهای سبک مانند ورق‌ها، تیرهای چوبی و مقاطع توخالی با دیواره نازک دیده می‌شود. تمیز کردن آن بسیار سخت‌تر از اشکال معمول زنگ سفید است و گاهی اوقات ممکن است لکه‌ها پس از تمیز کردن هنوز قابل مشاهده باشند.